Skip navigation

.

.

.

.

جنونی با شکوه

با دلهره ها و فریادها

رقص پرچم ها و دست ها

و آواز مردمانی که تا صبح بیدار اند

در بلوار حبیب بور قیبه

که دورتر است و دورتر…

من و تو اما

دور تر و دورتریم

که زیر برف

پای پیشخوان روزنامه فروشی

با گنجشک هایی در سینه

و بغض هایی نچکیده

خیره می مانیم

به عکس ها و تیترها

و بلند بلند در دل

به تمام

نعره های آزادی

حسودی می کنیم…

.

.

.

.

امین شاهنده – بیست و پنج دیماه هشتاد و نه
Advertisements

30 Comments

  1. «گنجشک هایی در سینه»….

  2. برای ما انگار
    همه چیز
    از پشت پیشخوان ها معنی پیدا می کند
    همیشه انگار دور تر و دورتریم
    ….

    ..
    .
    دورتر و دورتر

    ..
    .
    ترکیب بغض های نچکیده به نظرم محشره…
    اونقدر که چند بار با صدای بلند تکرارش کردم

    • نعره های آزادی چی؟
      .
      .

      • آره کلا تو این ترکیبای دو کلمه ای خلاقانه عمل می کنی:)

  3. تا به کِی باید حسودی کنیم و دور باشیم؟!!

    عالی بووووووود

  4. بشدت این پستت رو دوست دارم امین…
    مثل آبی بود روی آتیش دلم…
    روی جرقه‌های فکرهایی که از دیروز دور سرم چرخ می‌زنه و توان به زبون آوردن یا نوشتنشون رو ندارم…
    و خیلی خوبه خوندنش روی تخته سیاه تو…
    مرسی که نوشتی…

    «و بلند بلند در دل
    به تمام
    نعره های آزادی
    حسودی می کنیم…»

    • حالا یادم بیار یه بار ماجرای این بلوار حبیب بورقیبه رو برات بگم پرند
      .
      .
      قصه جالبی داره این بلوار مرگ و شادی

    • حسام الدین منظوم
    • Posted ژانویه 16, 2011 at 01:42
    • Permalink
    • پاسخ

    بلند بلند
    در دل
    به تمام تعره های آزادی
    درود میفرستیم

  5. که زیر برف

    با گنجشک هایی در سینه

    و بغض هایی نچکیده

    و حسادت ِ من ِ همیشه حسود.

    م ر س ی.

    + و من هیچ وقت کنجکاوی خوندن قسمتهای دیگه رو از خودم نمی گیرم. دیدن سیر تغییر آدم ها رو. با نوشته هاشون. تکمیل یا تعدیل یا تبدیلشون. با لبخند هایی که از ته دل میان و می رن. با دنبال علت بودن ها.
    همیشه ته بلاگ ها زیباو جذابن. و همیشه، الان ِ ما روزی می شه ته. ته ِ ته.

    مرسی امین.

  6. آه اگر آزادی سرودی می‌خواند….کوچک….همچون گلوگاه پرنده‌ای….هیچ کجا دیواری فروریخته برجای نمی‌ماند….سالیان بسیار نمی‌بایست….دریافتن را….که هر ویرانه نشانی از غیاب انسانی است….که حضور انسان….آبادانی است.

  7. من تو فیس دیدم ، پرند شیر کرده بود
    اومدم بگم جنونه که دیدم تو پیش دستی کردی
    حرکت جنون آمیز ، نمیشه گفت نا اصیله ولی اصالت اون حرکتی که اینجا رخ داد
    و هنوزم با شدت بیشتری در جریانه رو نداره قطعا

  8. مبارکشون باشه

  9. گنجشک توی سینه مان جان جان جان …
    یه جنگل ستاره داره …

  10. امین شاهنده؟
    جدیداً داری چیکار می کنی؟
    کارات خیلی خوب شده بشر
    خیلــــــــی

    رژیم غذاییت رو بگو ما هم دنبال کنیم
    شاید ما هم یه چیزی شدیم
    :‏)

  11. من و تو اما دورتر دورتریم…ummm

  12. شعري عجيب دوست داشتني !

  13. شعرات به بختگي خيلي محسوسي رسيدن
    ادامه بده
    خيلي لذت برديم

  14. تونس تونست ما هم می تونیم

  15. ظاهراً این مرثیه‌سرایی فقط به تونس ختم نشد…

  16. از اون گنجیشک ها خوشم میاد

  17. حتی از فرط حسودی گریه هم میکنیم

  18. امین بیا …
    بیا بنویس …
    بیا از میدون آزادی و تحریر قاهره هم بنویس …
    بیا بنویس بلکه دلمون کنج کلماتت یه کم آروم بگیره …

  19. ایشالا یه روزم یه جای دیگه از دنیا به ما حسودیشون می شه…
    …..

  20. اين همه حرف نگفته و
    بغض نتركيده…


پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: