Skip navigation

بلاگ های زیادی رو دیدم…خیلی زیاد… از اکثرشون بوی غم و ناله حسرت می باره… بیشترشون تو شبه شاعرانگی دوره دبیرستان دست و پا می زنند… یه سری هم وام دار مکتوبات آدمهای غول پیکرند… شعرهای عظیم شاملو رو میذارن و کنارش عکس مکُش مرگ مای خودشونو… معمولا هم بین 3 تا 15 تا کامنت سخیف و هرزه از این شعر جاودانه آویزونه… یه سری هم نه! میشه گفت به یه آگاهی نسبی از خودشون رسیدن… مثل رضا کسروی یا سمیرا…بلاگشون از خود واقعیشون یه حکایتهایی داره… بلاگ من اما استعاره های منه…تصویری دست کاری شده از فاجعه درونم… و آگاهانه می خوام که با عکس هایی که خودم می گیرم بیشتر این استعاره ها رو تو در تو جلوه بدم… بلاگم روایت من نیست اما قصه من می تونه باشه… نمی تونم هنوز و جرات ندارم بی پروا خودمو روایت کنم… این وسط یه سری از دوستام گاهی این چیزایی رو که به استعاره می نویسم رمز گشایی می کنن که خوب کاریشون نمی تونم بکنم…دوسشون دارم… روز بخیر

Advertisements

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: