قرن ها پیش که بهار بود
پدرم شهرش را فروخت
مادرم را گرفت
و آب از آب هم تکان نخورد…
هنوز سه سال نگذشته بود
که مادرم فکر کرد رستمی می زاید
که من از آب در آمدم…
و به هفت سال نکشید
که این بار
به گمانِ تهمینه ای بار برداشت
و خواهرم به زمین نشست…
حالا من یک طرف و خواهرم یک سو
روزگار می گذرانیم
کمی شعر و کتاب
کمی نان و نمک
و گهگاه تماسی
با زال و همسرش…
امین شاهنده – دوازدهم شهریورماه نود
دوستداشتن:
2 وبنویس این را دوست دارند.
4 دیدگاه
امین شاهنده این شعر های ماه شهریورت رو خیلی دوست دارم
….
رو به تعالی…
.
.
بر فراز آسمان خواهی نشست!
غزاله کبیر
یادش بخیر گل پسر
چه حکمی باختیم به زال
سلام برسون هروقت تماس داشتی
be nazare man to sheraze besyar fogholadezi minevisi va age moshkele man ba sher ke az koodaki dashtam hamraham nabood hamishe sherato mikhoondam va doos dashtam, ama fek mikonam ina sheraye besyar khosh neshini dar ghalbo yehn adaman va dar adabiyatesh mobalegheye adabiye mamool dar sher vojood nadare va bara hamin in cm ro gozahtam ta tahsinet konam